Yapay zeka çağında, tasarım sisteminiz sahip olunması güzel bir sistem olmaktan çıkıyor ve yapay zeka tarafından oluşturulan arayüzlerin neye benzeyebileceğinin tavanı haline geliyor. Sağlam bir sistem, otomatik çıktı için bir kuvvet çarpanıdır. Zayıf olan, kalitenin üstesinden gelemeyeceğiniz bir sınırdır.
Yapay zekanın tasarım sistemlerini önemsiz hale getirdiğine dair cazip bir hikaye ortalıkta dolaşıyor. Bir model isteğe bağlı olarak herhangi bir arayüzü işleyebiliyorsa neden belirteçleri, bileşenleri ve yönergeleri korumakla uğraşasınız ki? Dürüst cevap tam tersidir. Arayüzünüz ne kadar çok oluşturulursa, tasarım sisteminiz neyin iyi görüneceğine o kadar çok karar verir. Yapay zeka kaliteyi icat etmez. Hangi temeli verirseniz verin onu güçlendirir.
Her SaaS ekibinin karşılaştığı üç vardiya
1. API'ler yeni ürün yüzeyidir
Yapay zeka aracıları düğmelere tıklamaz veya menülerde gezinmez. API'leri çağırıyorlar. En önemli eylemleriniz yalnızca modal veya çok adımlı bir sihirbazın arkasında mevcutsa, bir aracı bunları kullanamaz ve gittikçe artan bir şekilde ürününüzün tamamını yönlendirecektir. Çubuk artık bir insanın gerçekleştirebileceği her anlamlı eylem için temiz, eksiksiz ve iyi belgelenmiş uç noktalardır. API'niz artık bir arka ofis değil, kullanıcılarınızın artan bir kısmı için ön kapıdır.
2. Tasarım sistemleri bir kuvvet çarpanıdır, yük değil
Yapay zeka, isteğe bağlı olarak ekranları bir araya getirdiğinde, koruduğunuz bileşenler, belirteçler ve kalıplar, modelin konuştuğu kelime dağarcığı haline gelir. Açık adlandırma, öngörülebilir aralık ve küçük bir dizi iyi test edilmiş temel öğeye sahip sıkı bir sistem, modelin her zaman uyumlu görünen arayüzler üretmesine olanak tanır. Gevşek bir yaklaşım sapmaya, tutarsızlığa ve güvenin yavaş yavaş aşınmasına neden olur. Güçlü bir sisteme ve zayıf bir sisteme karşı aynı hamle, gözle görülür biçimde farklı ürünler doğurur.
3. Artık aynı anda iki kullanıcı için tasarım yapıyorsunuz
Artık her ürünün iki kitlesi var. Güven sinyallerine, geri almaya, izleri denetlemeye ve kendisi adına neler olup bittiğine dair net bir anlayışa ihtiyaç duyan insan. Yapılandırılmış verilere, kararlı tanımlayıcılara, bağımsız uç noktalara ve makine tarafından okunabilen hata mesajlarına ihtiyaç duyan aracı. Aynı iş akışı genellikle her iki yüzeye paralel olarak ihtiyaç duyar: kişi için bir onay ekranı, temsilci için bir JSON yanıtı. Onlara ilk günden itibaren eşit birinci sınıf kullanıcılar gibi davranmak yeni varsayılandır.
Neden güçlü bir tasarım sistemi en yüksek kaldıraçlı yatırımdır?
Rakip ürünler üreten iki ekibi hayal edin. Her ikisi de arayüzün parçalarını oluşturmak için aynı modeli kullanır. A Takımı geçen yılı tasarım sistemlerini güçlendirmekle geçirdi: belgelenmiş belirteçler, erişilebilir bileşenler, net durumlar, aralık ve yoğunluk için yazılı yönergeler. B Takımı hızlı bir şekilde sevk edildi ve düzinelerce tek seferlik stil biriktirdi. Her ikisine de aynı istemi verin. A Takımı, kullanıcının hemen güvendiği gösterişli, tutarlı bir ekrana kavuşur. B Takımı ilk bakışta makul görünen bir şey elde ediyor ve onu kullandıkça kendini kötü hissetmeye başlıyor. Model aynı. Tavan değil.
- Rengi, aralığı, yarıçapı ve hareketi sade İngilizce olarak adlandıran jetonlar
- Düzenlerin yüzde 80'ini işleyen küçük bir temel öğeler kümesi: kart, liste, tablo, form, iletişim kutusu
- Boş, yükleme, hata, başarı ve kısmi veriler için belgelenmiş durumlar
- Erişilebilirlik yerleşiktir, sabitlenmemiştir, böylece oluşturulan ekranlar hiçbir zaman erişilemeyen varsayılanları göndermez
- Bu şekilde oluşturulan kısa yazılı ses ve ton kılavuzu markanızda kalır
Bunun tasarımcılar için anlamı nedir?
Piksel işi küçülür. Yargılama işi büyüyor. Model saniyeler içinde kullanılabilir bir ekran oluşturabildiğinde, bir tasarımcının yaptığı en değerli şey neyin oluşturulup neyin oluşturulmaması gerektiğine, döngüde bir insana neyin ihtiyaç duyulduğuna ve temeldeki sistemin varsayılan olarak neyi kolaylaştırması gerektiğine karar vermektir. Zevk, kısıtlama ve kullanıcının zihinsel modelinin derinlemesine anlaşılması hendek haline gelir. Tasarımcının görevi, karmaşık görevlerin açıkça görülmesini sağlamak ve daha sonra bu açıklığı modelin kullandığı sisteme kodlamaktır.
Klavye bizi daktilodan kurtardı, saban bizi kürekten kurtardı. Yapay zeka bizi ekran inşa etmekten kurtarıyor. Hala sahip olduğumuz şey, neyi inşa etmemiz gerektiği ve bunun neden önemli olduğudur.
— orijinal konuşmadan alıntılanmıştır
Sık sorulan sorular
Yapay zeka tasarım sistemlerini gereksiz kılıyor mu?
Hayır. Bu onları daha önemli kılıyor. Model kaliteyi icat etmez, ona verdiğiniz temeli güçlendirir. Güçlü bir tasarım sistemi artık yapay zeka tarafından oluşturulan arayüzlerinizin neye benzeyebileceğinin tavanını oluşturuyor.
Küçük bir ekip tasarım sistemine nereden başlamalı?
Beş jeton, beş bileşen ve beş belgelenmiş durum seçin ve bunları her yerde kullanın. Gerçekte takip edilen küçük bir sistem, kimsenin güvenmediği, genişleyen bir sistemi yener. Yalnızca gerçek bir ürüne ihtiyaç duyduğunuzda büyütün.
API öncelikli bir ürün pratikte nasıl görünür?
Bir kullanıcının kullanıcı arayüzünde gerçekleştirebileceği her eyleme, kararlı kimlikler, öngörülebilir hatalar ve değişmez davranışlarla belgelenmiş bir uç nokta aracılığıyla da ulaşılabilir. Kullanıcı arayüzü, ürüne giden tek yol değil, birkaç istemciden biri haline gelir.
Tasarım bir kariyer olarak ortadan mı kalkıyor?
Tam tersi. Piksel iten kısım küçülür, ancak muhakeme, beğeni, sistem düşüncesi ve kullanıcı empatisi, yazılım oluşturmada en yüksek kaldıraçlı beceriler haline gelir. Modelin oluşturulduğu sisteme sahip olan tasarımcılar daha az değil, daha değerli olacaktır.